Mike bij de 40+: aanval vanaf het startschot!

Mike kreeg de eer om de dag op gang te trappen, en dat deed hij met stijl: nog voor het peloton goed en wel op gang was, zat hij al in de aanval .

Zonder zijn vaste koersmaatje Jan (die op vakantie was ), besloot Mike om solo de knuppel in het hoenderhok te gooien. Al in ronde 1 had hij tien seconden, in ronde 2 kwamen Bart van Dieren en Tom Acke aansluiten. Het tempo ging stevig de hoogte in en achteraan vielen de eerste slachtoffers.

De samenwerking voorin liep vlot en de voorsprong groeide tot meer dan twee minuten. Maar met de felle wind, het hoge tempo en de stijgende temperaturen, werd het voor Mike steeds zwaarder. Hij moest even passen, maar kreeg hulp van een herboren Tom Acke en reed knap terug naar voren.

In de slotfase kwam de favorietengroep met o.a. Carlo Porco en Timmy De Boes terug. Mike werd gegrepen halverwege de laatste ronde. Hij probeerde nog te volgen, maar het vat was leeg. Toch hield hij dapper stand en eindigde op een knappe 5e plaats, na een heroïsche strijd.

 

40-: Hein en Thomas in actie – koers op het kantje!

Later op de dag reden Hein en Thomas hun WK in de elitecategorie. Het parcours was vlak en open, met een kort strookje kasseien net na de finish. Maar de constante zijwind (kracht 4) zorgde voor een uitputtingsslag op de polders.

De teamtactiek lag vast: scherp voorin, energie sparen, maar paraat zijn op beslissende momenten. Thomas reed met die opdracht in het achterhoofd een sterke koers.

Tussen kilometer 60 en 40 nam hij meermaals het initiatief op kop van het peloton, niet om zelf weg te rijden, maar om de kopgroep binnen bereik te houden en Hein in stelling te brengen. Door het tempo hoog en gecontroleerd te houden, hield hij de koers open.

Op 40 km van de streep viel de beslissende aanval: Porco, Acket en Clauw demarreerden. Hein zat goed gepositioneerd en probeerde mee te springen, maar zat nét te ver.

Het peloton viel uiteen. Thomas had zijn werk gedaan en viel terug naar de tweede groep. Hein kon nog mee in de voorste achtervolging, maar zonder goeie samenwerking kwam de kopgroep niet meer in zicht.

Thomas reed de wedstrijd uit op plaats 41. Hein streed tot de laatste kilometer mee voor ereplaatsen en sprintte uiteindelijk knap naar plek 7 — een mooie bekroning van het teamwerk.

 

Feiten op een rijtje:

75 km en 100 km koers

Gemiddeld 44,9 km/u (!)

Mike: 5e (40+)

Hein: 7e (40-)

Thomas: 41e (40-)

Een échte ploegkoers

 

Dit was een kampioenschap zoals het hoort te zijn: zwaar, slim en keihard.

Mike maakte er een koers van en stak zijn nek uit. Thomas sleurde op kop in het middenstuk. Hein knokte zich naar een dichte ereplaats. Op naar de volgende afspraak!

 

Eerder die ochtend was het Zundertenaar John Antens die wereld kampioen werd bij de 60+ en Karakaterbuffel Monique van de Ree die op het podium stond bij de dames.

Klasse zeg!