Zondag 22 juni stond al sinds januari in knalrood omcirkeld op onze kalender : het Nederlands Kampioenschap in Someren-Heide! De felbegeerde rood-wit-blauwe trui hing in de lucht en iedereen was erop gebrand er iets moois van te maken

Helaas moesten Dennis en Stefan deze editie missen, maar de rest van het team was vroeg uit de veren om met z’n allen koers te maken in de Brabantse hitte

 

𝗖𝗮𝘁𝗲𝗴𝗼𝗿𝗶𝗲 𝟰𝟬+

Mike en Jan mochten als eersten van start . Op de smalle stroken met wind tegen zorgde Jan ervoor dat Mike slim uit de wind bleef zitten. Na een scherpe bocht trok Hans Dekkers vol door en Jan riep meteen: “Nu Mike, GAAN!”

Mike sprong mee en vormde een sterke kopgroep met o.a. Erwin van Leijen en Nick Riddy. De voorsprong liep snel op naar ruim 2 minuten!

Jan had niet z’n beste dag, maar bleef vechten in de achtergrond. Marcel, Daan, Jeroen, Kevin en Hein ondersteunde vanaf de kant met bidons en aanmoedigingen

In de slotronde probeerde Mike er nog vandoor te gaan, maar Hans Dekkers was scherp en uiteindelijk ook de sterkste in de sprint voor Erwin van Leijen. Mike pakte een knappe 3e plaats en stond op het podium bij het NK!

Bij het interview na afloop gaf Dekkers aan dat zijn zoon Jens de dag ervoor (zaterdag) Nederlands Kampioen bij de jeugd geworden was, vader en zoon in rood-wit-blauw; dat moet een bijzonder jaar worden thuis

 

𝗖𝗮𝘁𝗲𝗴𝗼𝗿𝗶𝗲 𝘁/𝗺 𝟯𝟵 𝗷𝗮𝗮𝗿

Daarna was het de beurt aan Thomas, Daan, Jeroen, Marcel, Kevin en Hein . De tactiek? Goed positioneren in de eerste rondes!

Na de start demarreerde meteen topfavoriet Glenn van Nierop, met Rick Verheggen op z’n wiel. Marcel en Jeroen hielden het tempo erin, maar moesten na een paar rondes de rol lossen . Juist op dat moment liet Rick Verheggen zich terugzakken en waagde Peter de Winter de oversteek richting Van Nierop. De twee bouwde een voorsprong op tot maximaal 40 seconde maar voelde de druk van het peloton constant.

Thomas, Daan, Kevin en Hein probeerden samen met WV Schijndel in het peloton het verschil te beperken. Met nog 25 km te gaan werden de vluchters gegrepen en BOEM daar ging Hein! Maar zijn aanval werd gecounterd…

Toen kwam Thomas met een geniepige move (Zoetemelk-stijl ), en Kevin sprong meteen mee! Samen met o.a. drie renners van het sterk rijdende WV Schijndel, ontstond een kopgroep van 12 man.

Helaas reed Thomas lek en Kevin besloot even gas terug te nemen. Ondertussen beulde Hein vanuit het peloton weer naar voren

Maar het werd nog spannend… Vooraan zag Kevin ineens dat medevluchter Wouter Salden moeite had met z’n gelletjes, die retour kwamen via een minder smakelijke route . De samenwerking in de kopgroep verslapte en dat gaf Hein, die achteraan met een groepje hard beukte, de kans om bij het luiden van de bel weer aan te sluiten!

Net op dat moment sloop Salden tóch weg. Kevin dacht nog: “Die hebben we zo weer te pakken, gezien wat ik net zag… ” Maar hij had Salden duidelijk onderschat. Toen Martijn Gijsbers ook nog de sprong naar voren maakte, hielden de twee vooraan niet meer in.

Kevin schakelde snel terug naar plan A: alles op de sprint voor Hein. Op het stuk wind mee en wind op de kant gaf Kevin alles om het gat te dichten, maar het was net niet genoeg. In de sprint voor plek drie werd Hein nipt geklopt door Thomas Ruijgrok en eindigde op een mooie 4e plaats. Kevin werd 6e, en Daan kwam als 26e binnen

 

Geen rood-wit-blauw deze keer, maar wel een topdag vol strijd, lol en teamgevoel.

 

En met Mike op het podium hadden we toch echt een kers op de taart! Bij het plaatselijke cafetaria werd het nog gezellig en werd al snel uitgesproken:

 

We kwamen om te winnen, maar wat hebben we genoten. En we zijn nog lang niet klaar!